نام شعر : تنهای منظره

کاج های زیادی بلند

زاغ های زیادی سیاه

آسمان به اندازه آبی

سنگچین ها ، تماشا، تجرد

کوچه باغ فرا رفته تا هیچ

ناودان مزین به گنجشک

آفتاب صریح

خاک خوشنود

چشم تا کار می کرد

هوش پاییز بود

ای عجیب قشنگ

با نگاهی پر از لفظ مرطوب

مثل خوابی پر از لکنت سبز یک باغ

چشم هایی شبیه حیای مشبک ، پلک های مردد

مثل انگشت های پریشان خواب مسافر

زیر بیداری بید های لب رود

انس

مثل یک مشت خاکستر محرمانه روی گرمای ادراک پاشیده می شد

فکر آهسته بود

آرزو دور بود

آرزو دور بود

مثل مرغی که روی درخت حکایت بخواند

ــــــهراب ــــپهری

ارکیده

calendar

power by


پنجشنبه 6 تیر ماه سال 1387
مریم پاییزی
به نام یکتای مهربونم من مریم پاییزی تا ابد برای اومدن پاییز طلایی طلایی دعا میکنم تا آخر عمرم ... مریم پاییزی من ... دختر شبـــــــــای پاییز می‎مونم با تو همیشه واسه من هیچکی تو دنیا مریم خودم نمیشه مریم پاییزی من مریم پاییزی من مریم پاییـــــــزی من گره اخماتو وا کن دستاتو بالا بگیرو واسه فرداها دعا کن دختر شبـــــــــای پاییز می‎مونم با تو همیشه واسه من هیچکی تو دنیا مریم خودم نمیشه مریم پاییزی من مریم پاییزی من وعده‎مون هر روز ابری زیر الماـــــــــــــــــهای بارون چه بهار باشه چه پاییز چه تابستون چه زمستون یه روزی میام کنارت تورو می‎برم تا خورشید یه روزی که رفته باشه از نگات ــــــــایه تردید دختر شبـــــــــای پاییز می‎مونم با تو همیشه واسه من هیچکی تو دنیا مریم خودم نمیشه مریم پاییزی من مریم پاییزی من من همونم که می‎ـــــــازم قصر رویاهاتو مریم اشکهای ــــرختو بس کن کم نکن دعاتو مریم دختر شبـــــــــای پاییز می‎مونم با تو همیشه واسه من هیچکی تو دنیا مریم خودم نمیشه مریم پاییزی من مریم پاییزی من پ ن : من دوست ندارم کابوس ببینم ... من دوست دارم بارون بباره ٬ یه روز کامل ... من دوست دارم تو بیای ٬ برای همیشه ... من دوست ندارم تنها باشم ... من دوست ندارم دوری رو ... من رنگ آرامش رو میخوام
08:49 AM \| ققنوس \| نظرات [1]

دل نوشته های قبلی

menu

آرشیو

موضوع بندی

counter

تعداد بازدیدکنندگان : 32290